ASMI-Ik Ben is een onderdeel van Applaudite BV



Over ons
We communicate via internet more and more now-a-days.
So we would like to thank Applaudite for helping us with our online identity.
If you have any concerns please read our disclaimer, or contact us.
Ziek zijn om te Helen
.......Welkom op asmi-ikben.nl .... dank je wel voor je bezoek

Klik hier voor het filmpje "The Interview With God '

klik hier voor actuele informatie
Home                Wie zijn wij                Coaching          Behandelmethode     Zin en Onzin      Cursussen    Vragen          Sitemap      
                                      
De Amerikaanse psycholoog Abraham Maslow
De Amerikaanse psycholoog Abraham Maslow heeft over de behoeften van mensen een interessante theorie ontwikkeld. Hij onderscheidt vijf behoefte niveaus die hiërarchisch gestructureerd zijn. Een behoefte kan men zien als het verlangen naar iets, het willen eten, is een behoefte om de honger te stillen. Een behoefte kun je meestal niet bewust sturen, maar deze ontstaat meestal vanzelf. Een behoefte op een bepaald niveau moet eerst voor het grootste deel vervuld worden voordat men de behoefte van een hoger niveau zal krijgen. Een niveau overslaan is over het algemeen niet mogelijk. Wanneer men dit toch probeert zal de behoefte meestal toch blijven. Hoe groter een behoefte is, des te nadrukkelijker is hij aanwezig en des te meer zal hij het hele bestaan en gedrag beïnvloeden. Zodra een behoefte op een bepaald niveau bevredigd is, ontstaat meestal vroeg of laat een behoefte op het volgende niveau.

Volgens Maslow zijn deze behoeften in hiërarchische volgorde van het laagste tot het hoogste niveau:

1. Fysiologische behoeften, oftewel eten en drinken, dit zijn de meest overheersende behoeftes die we hebben;
2. Veiligheid en bescherming, hieronder vallen bijvoorbeeld bescherming, zekerheid en stabiliteit;
3. Liefde en geborgenheid, hieronder wordt verstaan prettige sociale contacten, liefde en vriendschap;
4. Achting en zelfverwezenlijking, het streven naar erkenning, aanbidding, status en prestige, het willen domineren is ook een teken dat men streeft naar erkenning;
5. Zelf-actualisering, dit is de laatste en de hoogste behoefte, deze behoefte ontstaat pas als aan alle andere (lagere) behoeftes voldaan is, op dit niveau ontstaat het streven naar ontwikkeling van zichzelf.
Het begrijpen van het behoefte model kan inzicht geven in uw eigen behoefte en gedrag. Een klein voorbeeld, in het begin van deze eeuw, toen Nederlanders nog arm waren, konden mensen dromen van een eenvoudige (gezins) auto. Tegenwoordig willen we een auto met een bepaalde vormgeving, uitstraling en interieur. In deze maatschappij waar bijna iedereen op het hoogste niveau zit zijn we helaas ontevredener dan ooit. Een negatieve conclusie kan dus ook zijn dat we altijd ontevreden zullen zijn en iets meer willen dan we nu hebben. Een positieve benadering is dat Maslow in tegenstelling tot zijn collega's, niet uitgaat van de zieke geest, maar van de gezond denkende mens. Positief denken leert u door positieve mensen te doorgronden en te begrijpen waarom deze mensen zo positief zijn en anderen niet. Van deze positieve mensen kunt u veel leren.
Reguliere hoek
Vanuit reguliere hoek komt vaak het volgende verwijt zowel richting (veel) alternatieve geneeswijzen als t.a.v. spiritualiteit. "Jullie fundament en jullie gehele benadering is niet wetenschappelijk en dus achterhaald." Nu zijn er best vraagtekens te plaatsen bij delen van de 'alternatieve gezondheidszrg' en bij veel van wat met 'spiritualiteit' aangeduid wordt, maar dat geldt ook voor grote delen uit het reguliere veld. Wat deze regulieren wél 'wetenschappelijk' noemen, draagt in een flink aantal gevallen zeker ook onterecht dat stempel. Veel 'Complementaire Alternatieve Geneeswijzen hebben wel degelijk een wetenschappelijke basis, zij het een andere dan de reguliere gezondheidszorg, die vrijwel uitsluitend op een feitelijk achterhaald materialistisch/reductionistisch wereldbeeld gebaseerd is.

Kant & Kuhn
Laten we even stilstaan bij uitspraken van twee grote Europese filosofen. Emanuel Kant zei bijvoorbeeld dat "een volwassen kritische instelling de volledige ruimte benut tussen: lichtvaardig geloven (dogmatisme) en lichtvaardig verwerpen (scepticisme). Thomas Kuhn, laat in zijn "Structuur van wetenschappelijke revolutie" duidelijk zien dat élke overgang naar een ander, nieuw wereldbeeld altijd problematisch is verlopen én volgens eenzelfde patroon. Allereerst worden afwijkingen van het bestaande wereldbeeld óf niet opgemerkt, óf als vergissingen gezien. Blijven die 'afwijkingen' zich opdringen, dan worden vervolgens pogingen ondernomen om ze in (het te kleine harnas van) het bestaande wereldbeeld te persen. Omdat ze hardnekkig niet passen en dat het bestaande wereldbeeld onderuit dreigt te halen, worden ze daarna afgewezen, verketterd en/of belachelijk gemaakt door de gevestigde orde, die omwille van haar machtsposities de status quo wil handhaven. Tenslotte kan men niet meer om de toenemende stroom van aanwijzingen in een andere richting heen en vindt de omwenteling naar het nieuwe wereldbeeld eindelijk plaats. Kuhn geeft daar vele voorbeelden van. In dit licht moeten we de stuiptrekkingen van de groep 'Skepsis' en van 'de vereniging tegen de kwakzalverij' (en van gevestigde 'religies t.a.v. de 'nieuwe' spiritualiteit) plaatsen; ze markeren 'een achterhoedegevecht'.

asmi-ikben.nl is ranked #17345430 world wide and is hosted on a server in Netherlands.


free web site stats and visitor tracking

How rich are you? >>


I'm loaded.
It's official.
I'm the 423,822,989 richest person on earth!

Lichtvaardig verwerpen
In de jaren '80 van de vorige eeuw heeft men in de V.S. een zeer interessant experiment uitgevoerd. Een onderzoeksgroep kreeg gedurende vijf hele dagen een speciale bril opgezet, die zij voor de duur van het experiment niet mochten afzetten. De randen werden afgeplakt, zodat er alleen zicht was door de speciaal geprepareerde lenzen, die er voor zorgden dat de buitenwereld er gefragmenteerd en volkomen door elkaar gegooid uitzag. Met alle deelnemers gebeurde hetzelfde. Ze konden zich niet meer zelfstandig voortbewegen en geen enkele taak meer uitvoeren. Bovendien kregen ze allemaal een verschrikkelijke hoofdpijn. Bínnen de vijf dagen van het experiment gebeurde er echter ook iets heel bijzonders.
Alle deelnemers gingen door die bril heen geleidelijk aan de werkelijkheid weer als vanouds zien, hun hoofdpijn verdween en ze konden weer gewoon functioneren. Toen na vijf dagen de brillen werden afgezet, zagen allen de wereld buiten weer als door elkaar gegooide puzzelstukjes en kregen ze opnieuw hoofdpijn. Dat ging (door de korte duur van de proefperiode) na een paar uur weer over. Dit experiment leidt in ieder geval tot twee belangrijke conclusies: 1. Onze hersenen passen álle binnenkomende informatie zo snel mogelijk aan, aan wat daar al aan concepten, percepties zit. 2. Het is voor iedereen bijzonder moeilijk om de aangeleefde, met de paplepel ingegoten, (voor)oordelen te onderzoeken. Samen verklaart dat ruimschoots hoe het komt dat zo velen (bijna) alles wat hun 'vreemd' voorkomt zo lichtvaardig verwerpen.

De menswetenschappen
In de achttiende eeuw deed zich zo'n grote mensbeeldverandering (paradigmaverschuiving) voor met de opkomst van de natuurwetenschap. Op basis van de ontdekkingen van de uitmuntende natuurkundige, Isaac Newton, ontwikkelde zich een geheel nieuwe werkelijkheid vol steeds mooiere technische hulpmiddelen. Newton stelde dat het gehele universum 'een zielloos uurwerk' is. Zoiets als geest bestaat niet. Het enige dat nodig is, is om de allerkleinste bouwstenen van dat uurwerk te leren kennen, zodat het maken van of repareren van alles mogelijk wordt. Alleen dat wat te meten is, is het waard bestudeerd te worden (meten is weten). (Overigens waren dat merkwaardige uitspraken voor iemand die zelf zeer spiritueel was ingesteld.) In die zelfde tijd verklaarde René Descartes het denken tot het hoogste menselijke vermogen in zijn beroemde uitspraak: "Ik denk, dus ik besta." (daarover later meer). Samen werd dit de basis van het (nog) bestaande metaparadigma (overkoepelend paradigma). Álles in de huidige wetenschap is gebaseerd op één gróte vóóronderstelling; de fysieke wereld is de enige werkelijkheid en als we die geheel begrijpen, kunnen we all es in de kosmos verklaren. [Deze ontwikkeling bevrijdde velen (in het westen) uit de dogmatische overheersing door de kerken.]
Dit wereldbeeld heeft zoveel praktische hulpmiddelen en mooie speeltjes opgeleverd, dat het 'wel waar móét zijn', toch. Of toch niet? Om enigszins serieus genomen te worden, moesten de menswetenschappen zich wel aanpassen aan dit toen nieuwe wereldbeeld. Ook daar ging men er in toenemende mate van uit dat er uitsluitend materie bestaat. De gehele natuur werd steeds meer benaderd als een 'machine' en een mens wordt als gevolg daarvan in vrijwel de gehele reguliere gezondheidszorg alleen nog maar gezien als een elektrisch/biochemische machine. In dat paradigma is geest of ziel iets voor achtergebleven minkukels. Wie aan de UVA 'geestelijke' gezondheid studeert (psychologie, psychiatrie) leert daar [in de hoofdstroming(ruim 90%)] dat zoiets als geest of ziel helemaal niet bestaat.
Nu wordt het falen van dit paradigma hier langzaam zichtbaar. Bewustzijn kan niet ontkend worden, en er is steeds meer overtuigend bewijs dat het níét bestaat uit materie. Voor het materialistische paradigma is het dus een onverklaarbare afwijking, die eerst genegeerd is. [Er is wel onderzoek gedaan naar inhouden van bewustzijn (gedachten, gevoelens enz.), maar niet naar bewustzijn zelf.] Dan is er gepoogd het verschijnsel in het bestaande beeld te persen (vele 'wetenschappers' blijven volhouden dat het slechts elektrabiochemische reacties betreft). Tenslotte wordt het ontkend en vervolgens verketterd en afgewezen. Er is nu eindelijk een kleine groep regulieren die daar anders mee om begint te gaan, zij het nog steeds vanuit een idee van reguliere superioriteit. Helaas ondervindt die veel tegenwerking en regelrechte sabotage.

De 'nieuwe' natuurkunde
Voortbouwend op het werk van Newton deed men in de natuurkunde steeds verfijnder onderzoek naar hele kleine, microscopisch kleine en nog kleinere onderdelen van 'Newton's uurwerk'. In het begin van de twintigste eeuw leidde dat tot verbijsterende ontdekkingen, die met Max Planck begonnen bij het gedrag van licht, dat zich niet hield aan de bestaande wetten. Licht doet zich, afhankelijk van de keuze die de waarnemer vooraf maakt, voor als golf of als deeltje. De algemeen aanvaarde 'wetenschappelijke' vooronderstelling (axioma), zegt dat dát absoluut niet kan. Die ontdekking laat echter zien dat objectieve, waardevrije waarneming (één van de veronderstelde bases voor 'wetenschap') een illusie is. Er is geen externe wereld daarbuiten los van een interne wereld hierbinnen. In vervolgonderzoek leidde dit tot de relativiteitstheorie, het onzekerheidsprincipe en de kwantumfysica.
Over die 'nieuwe' natuurkunde zijn vele, vooral ook moeilijk te bevatten dingen te zeggen. Enkele Nobelprijswinnaars in dit onderzoeksgebied doen daar bijvoorbeeld opmerkelijke uitspraken over. Bohr: "Wie niet volledig verbijsterd is door de ontdekkingen van de nieuwe natuurkunde, heeft er niets van begrepen."
Heisenberg: "De subatomaire wereld laat voortdurend zien, dat we leven in een psychedelische wereld, die gemeten naar de maatstaven van het zogenaamde 'gezond verstand' volkomen absurd is". Bell: "De kwantumfysica heeft alle verschijnselen met succes verklaard, terwijl de gewone 'gezond-verstand-opvatting' van de wereld op alle fronten onjuist blijkt te zijn."
Ik ga hier slechts een paar bijzonderheden uit dit immense veld uitlichten. Er is, ook voor natuurkundige leken, veel begrijpelijk leesmateriaal voorhanden. Bij het onderzoek naar het allerkleinste ontdekte men dat die zogenaamde materie voor 99,99% uit ruimte bestaat. Indien men een waterstofatoom (waterstof is het meest voorkomende element in het ons bekende universum) zodanig zou vergroten dat de kern de omvang kreeg van een rijstkorrel, dan zou de ene satelliet, zo klein als een minuscuul stofje, zich op een afstand van 40 meter van die kern bevinden. Dat betekent dus in de totale driedimensionale omvang 80 meter ruimte. Verder onderzoek van die kern (en van die van andere atomen) gaf steeds weer zo'n beeld te zien. (Even laten doordringen: de stoel waarop je zit is in essentie ruimte. . . , je eigen lichaam is . . . . . ruimte, enz.) Ook ontdekt men dat bepaalde subatomaire deeltjes steeds in paren voorkomen met een tegengestelde draairichting. Toen men die deeltjes van elkaar scheidde (en honderden kilometers uit elkaar bracht) en bij één van die deeltjes de draairichting veranderde, bleek het andere deeltje onmiddellijk van richting te veranderen. Omdat geen enkel van de bekende krachten dat kon verklaren, kon men eigenlijk alleen maar concluderen dat deeltjes bewustzijn hebben (maar dat was natuurlijk te gek) en op de één of andere manier altijd met elkaar verbonden zijn.
Uiteindelijk komt men bij het allerkleinste en ontdekt dat dat voortdurend verdwijnt en verschijnt, verdwijnt en verschijnt…. Dat gebeurt met een duizelingwekkende snelheid (met behulp van het door Heisenberg ontwikkelde 'bellenvat' te berekenen: 1.000.000.000.000.000.000.000.0 x per seconde). Daarom heeft men daar de naam "niets-ietsen" voor verzonnen. En deze 'niets-ietsen' blijken bewust verbonden met alle andere 'niets-ietsen' van het universum. De werkelijkheid blijkt holografisch (Pribham) van karakter te zijn; elk deel van de wekelijkheid bevat de gehele werkelijkheid, die één energetische werkelijkheid blijkt. Alles is in essentie geest. Er bestaat alleen maar geest in actie.

Mystieke ervaringswetenschap
Dit sluit uitstekend aan bij vrijwel de gehele oosterse mystieke literatuur. Daar wordt de materiële 'werkelijkheid' aangeduid als 'Maya' (schijn). Volgens deze geschriften is zij slechts een weerspiegeling van leegte, geest, bewustzijn. Boeddha zei ooit: "Iedere keer dat ik met mijn ogen knipper, ben ik al triljoenen keren verdwenen en verschenen". En dat kon hij niet zeggen met behulp van het technische hulpmiddel 'bellenvat', maar op basis van zijn innerlijk waarneming; hij kon dat ervaren.
Dat heeft natuurlijk een heel andere kwaliteit dan het meet-weten van Heisenberg. De ervaring van het 'niets-iets-karakter' van de werkelijkheid heeft een totaal andere instelling t.o.v. materie en jezelf tot gevolg. Verder benadrukken alle non-dualistische mystieke stromingen de éénheid van het universum. (Overigens is het ook opmerkelijk dat wetenschappelijke genieën als Einstein, Heisenberg, Schrödinger, de Broglie, Planck, Pauli, Eddington, Jeans en zovele anderen allen een diepgaand spiritueel of mystiek wereldbeeld hadden.)

Essentie van het bestaan
Het is goed om nu eerst heel even stil te staan bij hoe mensen van verschillenden culturen en door de tijd heen tegen de essentie van het bestaan hebben aangekeken.
A. De oudste stroming is waarschijnlijk die waarin alles een eigen ziel of geest bezit.
B. Een volgende stap, het polytheïsme, wordt dan het geloof in diverse bovennatuurlijke Godheden. Die zijn dus geen deel meer van de natuur.
C. Dat leidt in bepaalde gebieden tot het monotheïsme; één God als een persoonlijk wezen boven de natuur (Jodendom, Christendom, Islam). De belangrijkste overeenkomst tussen de laatste twee (B & C) is dat 'het goddelijke' buiten de natuur geplaatst wordt en uit één of meer 'personen' bestaat.
D. Daarnaast heeft het atheïsme en het agnosticisme altijd bestaan; het Jainisme, Boeddhisme en Taoïsme berusten op de ervaring van de ultieme werkelijkheid en vrede, zónder in een God te geloven. Het zijn dus géén godsdiensten.
E. Tenslotte is er een 'stroming' die zegt: "God is alles", het pantheïsme. Belangrijke vertegenwoordigers van die 'stroming' zijn bijvoorbeeld Theillard de Chardin, Hegel, Sri Aurobindo en Einstein. Deze 'stroming' kent geen kerk, of boek, of goeroe, of organisatie en is daarom minder zichtbaar, maar heeft waarschijnlijk door alle tijden heen bestaan.
Steeds meer mensen van nu hangen in feite een combinatie van D. en E. Aan. Als God alles is, is het niet zinvol om daar over te spreken als een aparte entiteit en is dat Goddelijke in potentie door iedereen zelf te ervaren. Dat laatste wordt door machtsinstituten (godsdiensten) als bedreigend ervaren. (Overigens is het opmerkelijk dat terwijl Boeddha esotherisch/agnostisch was, er Boeddhistische sekten zijn ontstaan die zeer mythisch zijn.
Godsdiensten hebben mensen meestal afgehouden van de essentie, van hun oorsprong. Wie het voorgaande overziet, zal begrijpen dat er enorme verschillen zijn tussen de begrippen godsdienst, religie en spiritualiteit, die normaliter op een hoop gegooid worden en vrijwel als inwisselbaar worden gezien. De op exoterie gebaseerde godsdiensten zijn in feite helemaal niet met spiritualiteit bezig, maar houden grote groep mensen nu net af van het licht (de verlichting), waar hun oorspronkelijke inspiratoren (Mozes, Jezus, Mohammed) van getuigden. Ze binden goedgelovigen vast aan een bewustzijnsstadium van 7 tot 11-jarigen. De oorspronkelijke focus op diepteonderzoek en ervaring, verschoof naar geloven en goedgelovigheid en het voldoen aan uiterlijke rituelen. Wat dit betreft laat ik het bij enkele duidelijke voorbeelden. Jezus zei: "Het koninkrijk der hemelen is ín u". Dan is er dus geen enkele reden om dat ergens anders, bijvoorbeeld in een kerk, te zoeken. In mijn katholieke opvoeding leerde ik dat Jezus ons zelf een gebed geleerd had; het 'onze vader' en de eerste regels gingen als volgt: "Onze vader die in de hemel zijd, uw naam worde geheiligd, uw rijk kome….." Jezus sprak Aramees en de letterlijke vertaling van de eerste regel van zijn gebed gaat als volgt: "Bron van zijn die ik ontmoet in wat mij ontroert". Dat is dus iets totaal anders en gaat over een innerlijke ervaring en niet over een vader ergens ver buiten jezelf. Over de vele manieren waarop diverse godsdiensten het licht van hun stichters verduisterden, ten gunste van machtspolitieke instituten kunnen bibliotheken gevuld worden.
Ivan Illich: "Het ervaren van een bovenzinnelijk bewustzijn is een diep menselijk verlangen, dat je in alle culturen tegenkomt. Maar zodra dat verlangen zich laat vangen in een instituut, wordt vroeg of laat dat instituut belangrijker dan het verlangen naar die ervaring."
De opkomst van moderne rationaliteit en wetenschap overstijgen het magisch en mythisch wereldbeeld. Velen denken daarom dat rationaliteit en wetenschap spiritualiteit doodt. Ze doodt wel geloof in de exoterische godsdienst, maar niet de esoterische religie, omdat die transrationeel is; boven het rationele uitstijgt. Mystiek ligt dus in onze collectieve toekomst, niet in ons collectief verleden. Rationaliteit en wetenschap zijn dus zeer gezonde en noodzakelijke stappen in de richting van echte spirituele volwassenheid.

Ontheiliging van het gewone
Door genoemde eenzijdigheid van de materialistische 'wetenschap' en een algemeen niet meer geaccepteerd kinderlijk geloof op gezag van anderen zijn we momenteel in een zeer gevaarlijke situatie beland. Niemand is feitelijk meer ergens voor verantwoordelijk, want alles is toch 'uitsluitend elektrochemisch en puur genetisch' bepaald. Bewustzijn en keuze is in die opvattingen achterhaald wensdenken. Gevolg is dat niets meer heilig is en dat men zich ongebreideld kan uitleven in materialisme, egoïsme en agressie; dat er vaak nauwelijks nog met enig respect wordt omgegaan met andere mensen, dieren en planten en de aarde. "Pak wat je pakken kunt!" En dat alles in een situatie waar velen gemakkelijk kunnen beschikken over totale vernietigingskrachten in de Atomaire, Biologische of Chemische sfeer.
Conservatieve krachten zoeken de oplossing in strakkere normen en strengere straffen; mislukkingen uit het verleden. De nieuw verworven vrijheden geven grote groepen mensen nu voor het eerst echt de kans om de eigen verantwoordelijkheid te leren nemen en natuurlijk gaat dat met vallen en opstaan. De nodige échte oplossingen komen in het vervolg aan bod.

Herstel van evenwicht
Wat nu heel erg snel nodig is, is een integratie van A. moderne wetenschappelijke inzichten (de basis van al het bestaande is bewustzijn) met B. Massale pantheïstisch/agnostische diepte-ervaring ("God" is de ervaring van het licht van het éne bewustzijn dat in allen / alles straalt.) Alleen dat kan leiden tot een herstel van evenwicht. Evenwicht tussen rationeel denken (in zijn diverse kwaliteiten van hoog begaafd tot zwak begaafd) en ervaren (in haar diverse kwaliteiten van mystiek tot waan). Modern rationeel denken helpt ons om de buitenkant van de werkelijkheid, de fysiek 'werkelijkheid' te begrijpen en te gebruiken én tegelijkertijd de diepere energetische éénheid ervan in het oog te blijven houden. Het mystieke ervaren zorgt er voor dat die energetische eenheid voor steeds meer mensen geen theorie blijft, maar ervaring is, die tot een totaal andere omgang met zichzelf en alles om hun heen leidt. "Wat gij de minsten der mijnen gedaan hebt, hebt ge mij gedaan." Zo'n uitspraak krijgt in het licht van éénheidservaring een lading die niet meer genegeerd, maar alleen maar geleefd kan worden. De betekenis hiervan voor ziek zijn en gezondheid. Het bovenstaande zal, indien het algemeen bewustzijn wordt, een enorme invloed hebben op alle aspecten van leven. In deze presentatie wil ik alleen ingaan op de betekenis hiervan voor gezondheidszorg. Alles in het universum is een energetische dans. Ziek zijn is dan een verstoring van energetisch evenwicht. Ervaren van fysiek, emotioneel en/of mentaal disfunctioneren (de symptomen) verwijst naar een er onder aanwezige energetische verstoring. Het gaat dus om signalen die niet bestreden moet worden (de verstoring zoekt dan naar een andere signaalmogelijkheid), maar dankbaar gebruikt mogen worden als hulpmiddelen.
Ze hebben de diepere verstoring 'zichtbaarder' gemaakt, zodat we daar iets aan kunnen gaan doen en dat wat mankeert op het niveau van het bewustzijn, kunnen herstellen. Zo wordt ziek zijn een hulpmiddel om meer heel te worden; te helen.

Een bezielde afstemming
Dat vereist coaches, therapeuten en genezers die zich verdiepen in het eigen groeiproces en die zelf bezig blijven met hun bewustzijnsontwikkeling. Helaas worden cliënten die daar om vragen in de reguliere zorg wel arrogant aangehoord, maar wordt er niet echt naar hun geluisterd (bevinding van officiële overheidsorganen). Ruim 95% van de behandelaars in die reguliere zorg kadert nog steeds alles wat cliënten inbrengen in hun eigen puur materialistische, eendimensionale platland. Daarmee zorgen zij voor zieken in de verkeerde betekenis van die zin. Omdat de zingevende achtergrond(en) van energieverstoringen niet in de behandelingen worden betrokken, verschuift er steeds meer naar chronische aandoeningen, waar men vervolgens geen raad mee weet. Daar zijn massa's gegevens over bekend. Symptoombestrijding en symptoomreductie (de officiële doelstellingen van de universitaire opleidingen psychologie en psychiatrie) zijn absoluut onvoldoende. Ze doen geen recht aan de ingeboren authentieke menselijke behoefte aan éénheidservaring. Een éénheidsbehoefte die bij velen eeuwen onder een dikke laag eenzijdig materialisme bedolven raakte. Het is nu meer dan ooit noodzakelijk dat die onder het stof vandaan komt, omdat deze wereld meer dan ooit verlichting nodig heeft.
Er zijn vele alternatieve behandelingsvormen, waarvan al lang bewezen is dat zij werken, zonder allerlei bijwerkingen. Vele daarvan worden bijvoorbeeld in de V.S. al geruime tijd op universitair niveau toegepast. Het is hoog tijd dat het kwalitatieve uit reguliere en complementaire/alternatieve gezondheidzorg in het belang van de cliënten en de samenleving gaan samenwerken.

Artikelgegevens:
Overgenomen uit: http://magazine.choicez.nl/
Choicez richt zich op de mens, en de mens beweegt zich op verschillende terreinen. Zij richten zich niet specifiek op bedrijven of particulieren. Zij richten ons op de mens en hebben de expertise om in de verschillende levensgebieden de begeleiding te geven die nodig is.

Ziek zijn voorkomen door positief denken?
Positief denken, gezond leven en een optimistische levenshouding lijken de manieren te zijn om niet ziek te worden. Het is een vooroordeel waar veel chronisch zieke mensen tegenaan lopen. Altijd hoofdpijn? Het zal wel psychisch zijn. Spierziekte? Geen wonder, ze werkte altijd veel te hard. Kanker? Na het overlijden van zijn vrouw kon je erop wachten dat ook hij ziek zou worden. Voor patiënten kan het pijnlijk zijn dat de omgeving zo denkt. Of ze zijn geneigd zelf ook zo te denken, wat veel schuldgevoelens oproept.

Hoe denk jij over de invloeden van de psyche op je lichamelijke gesteldheid? Geloof je sterk in de kracht die je mentaal hebt over je gezond of ziek zijn? Dat je een ziekte met positief denken kunt helpen terugdringen? Of vind je het een gevaarlijke gedachte die veel mensen onnodig kwetst? Geef je mening.
U kunt beter een optimist zijn die ongelijk heeft,
dan een pessimist die gelijk heeft.
Contact  |  Colofon  |  E-mail |  © 2017 Asmi-Ikben  |  DisclaimerHelp
Share |