Het verhaal van Pearl, opgetekend op 8 september:
Hij bracht twaalf jaar door bouwend aan zijn chiropraktijk in Los Angeles. Hij had drie huizen, Mercedes, twee honden en twee katten. Allen zouden perfect geschenen hebben als hij zijn liefde voor alcohol en geld onder controle zou gehad hebben. Zijn verhouding van zes jaar liep stuk, en deze maakte het dat er niets meer uit zijn handen kwam en hem met de dag verder onbekwamer maakte. Prozac hielp hem daarbij.
Hij ontslaat zijn personeel, valt terug op zichzelf en neemt vervolgens iemand aan die 'sprekend op de Nanny' leek. Hetzelfde nasale geluid, maar ook haar handelen.
Zes maanden later bezoekt hij het Strand van Venetië, Californië met haar, die erop aandringt dat hij zijn kaarten moet laten lezen door iemand op het strand. "ik wil niet mijn kaarten die door één of andere lezer op het strand worden gelezen krijgen," antwoordde hij met absolute overtuiging.
De 'Nanny' hield vol: "Ik ontmoette haar op een feestje. Het is zeer pijnlijk als jij geen lezing neemt.
De lezer, een mevrouw, vertelde hem dat er twee soorten lezingen (readings) waren, zowel $20 als $10 lezingen. Kijkend in de ogen van zijn medewerker wist hij dat verdere protest nutteloos zou blijken. Hij ging zitten in de strandstoel, gaf haar tien dollars en dacht na over het feit dat hij honger had.
In ruil voor zijn geld, ontving hij een zeer aardige maar toch opmerkelijke tijdlezing, hij werd "Bubelah"genoemd door deze Joodse zigeuner. Bij nadere overweging zei zij tegen hem dat ze het gebruik van axiatonallijnen deed. Het sluit je opnieuw aan de hoogste lijnen van je lichaam en aan de netlijnen van de planeet die ons met de sterren en andere planeten verbinden. Zij vertelde hem dat zij dit werk kon doen en dat, als healer, het iets was dat ik nodig had. Zij ook vertelde hem ook dat hij het in een boek kon lezen, het Boek van Kennis: De Sleutels van Enoch. Het klonk vrij interessant dus stelde hij de vraag: "Hoeveel gaat mij dat kosten?" Zij zei, "Drie honderd drieëndertig dollars."
Hij bedankte er voor en vertrok met 'zijn' Nanny.
Als je denkt dat dit het eind zou zijn, dan vergeet je de menselijke geest, het werkt namelijk op geheimzinnige manieren. Hij kon de gedachte niet uit zijn hoofd krijgen. En tijdens een van zijn middagpauzes ging hij naar de Boekhandel om daar hoofdstuk 3.1.7. van het Boek van Kennis: De Sleutels van Enoch te lezen. Dit hoofdstuk bespreekt wel deze axiatonallijnen, maar de grootste les van die dag was dat, indien ooit een boek was gecreëerd dat niet snel kon worden doorgelezen, dit het boek was. Hij had genoeg gelezen, zonder het te begrijpen en het ging hem achtervolgen tot hij er aan toegaf.
Het werk van de kaartlezer wordt apart gedaan in twee dagen, twee dagen! Dag één, gaf hij de vrouw zijn geld, en dacht dat dat het stomste was wat hij ooit had gedaan. Hij kon het niet geloven dat hij $333 aan een perfecte vreemdeling gaf zodat zij de lijnen op zijn lichaam met haar vingertoppen zou trekken. Terwijl hij dit aan het overdenken was, kwam een plotselinge schommeling van inzicht over hem heen. Iets of iemand zei dat hij het negatieve geratel moest staken en open moest staan om te ontvangen wat er te ontvangen moest zijn.
Dus lag hij daar, stil, klaar en open. Hij ervoer niets. Absoluut niets. Maar hij betaalde voor beide zittingen, en daarom kwam hij op zondag voor deel twee terug.
Het vreemdste gebeurde die nacht. Ongeveer een uur nadat hij was gaan slapen, ging de lamp naast zijn bed aan - een lamp die hij al tien jaar had. Hij hoorde geluiden, en had het vermoeden dat er mensen in zijn huis waren. Hij zocht in het huis met zijn Doberman, en gewapend met een mes en peperspray. Ze vonden niemand en hij ging terug naar bed met het geheimzinnigste gevoel dat hij niet alleen was, dat er op hem werd gelet.
Zijn tweede behandeling begon ogenschijnlijk hetzelfde. En, alhoewel het een zeer warme augustusdag was én in een kleine ruimte zonder airconditioning lag, kreeg hij het onvoorstelbaar koud. De vrouw gaf hem een deken en het duurde enige tijd vooreer hij weer op temperatuur was. Wat er gebeurde kon hij niet verklaren, de terugweg heeft de auto geregeld, het gebeurde buiten hem om. Tot de volgende ochtend, in zijn praktijk, de odyssee begint.
Deze ochtend had hij 7 cliënten, die hij toch al enige jaren had. Maar nu vroegen ze of er ook anderen in de ruimte waren gekomen, omdat het voelde alsof verscheidene mensen zich er bevonden of rond de tafel liepen. Drie zeiden het te voelen alsof de mensen rond de tafel liepen, en twee vertrouwden zachtjes toe dat het scheen alsof de mensen rond de tafel vlogen. Maar dat niet alleen, hij was verandert, in houding, maar ook qua stemgeluid, benadering.
Zijn handen begonnen de kracht te kennen van het helen. Cliënten zeiden te voelen dat met grote nauwkeurigheid hij hen direct kon helen. Terwijl hun ogen werden gesloten, ging hij met zijn handen over de patiënten en toen zij opstonden was de pijn weg. Ze vroegen hem wat hij had gedaan. "Niets. En vertel het niet iedereen, "werd zijn standaardantwoord.
Spoedig kwamen de mensen vanuit het gehele land voor deze nieuwe vorm van helen en hij had nog steeds geen idee wat gebeurde. Zeker, controleerde hij regelmatig met de vrouw die hem via de axiatonallijnen opnieuw aan had gesloten. "Het moet uit iets gekomen zijn die reeds in u was. Misschien moest het met uw moeder dichtbij doodservaring op het tijdstip van uw geboorte doen, "
Het is fascinerend. Blijkbaar, betekende het fascineren dat hij het zelf moest uitzoeken.
Om een lang verhaal kort te maken. Om e.e.a. uit te zoeken liet hij helers en genezers kijken naar wat hij deed. Maar ook via zijn cliënten, al dan niet gechanneld, werd er een verhaal verteld. Hij liet het gelaten over zich heen komen. De genezende kracht breidde zich uit.
