Asmi-Ikben: Maya

De naam Maya

In de Griekse mythologie was Maya 1 van de 7 sterren van de Pleiaden: de dochters uit het huwelijk tussen de twee Titanen Atals en Pleios.Zeus plaatste de Pleiaden aan de hemel als het Zevengesternte, achterin het sterrenbeeld Stier, zodat de Pleiaden niet achtervolgd zouden worden door Orion. Maya werd ook de moeder van de kosmische boodschapper Hermes. Maya is de helderste van de 7 sterren van de Pleiadengroep.

In het Sanskriet betekent Maya oorsprong van de wereld en ook wereld van illusies. En Maya was niet alleen de naam van de moeder van de god Hermes, maar ook de naam van de moeder van de Boeddha. Het exacte midden van de huidige en laatste grote Maya cyclus was 550 voor Christus, en dat was precies het geboortejaar van de Boeddha.

Je bent in elke ontmoeting de andere Zelf of zoals de Maya's dat zeggen: In L'akech: ik ben een andere jij! Wij zijn hier op Aarde om de illusie te doorbreken, te ervaren dat de afgescheidenheid onze eigen duisternis is. Wij kunnen onze zelf opgetrokken mist laten verdwijnen door bewuster te worden en te ervaren dat tijd en ruimte niet bestaat, enkel in onze lagere dimensionale velden van bewustzijn. De natuurlijke tijd ofwel natuurlijke cycli kun je vergelijken met raderen zoals het plaatje schematisch weergeeft. Verandering van ons bewustzijn geeft een verandering van tijd te zien omdat wij op een hogere frequentie vanuit de geest alles op hetzelfde moment kunnen realiseren.

De 'Tijd' volgens de Maya's?

Volgens de Maya's is tijd een multi-dimensionaal concept. Tijd is een frequentie, een trilling en een geestelijk mentaal concept. Tijd is de barrière tussen oorzaak en gevolg. De tijd wordt door de Maya's als iets kunstzinnigs gezien, een vormgever die zorgt dat alles op Aarde samenvalt op de juiste plaats op het juiste moment en de materie bij elkaar houdt. Tijd is dus niet van de ruimte en de materie (zoals de Westerse kalender er naar kijkt), maar geeft deze mede vorm. Het is 'hoger' dan materie en ruimte en wordt zodoende niet op haar waarde geschat wanneer we haar indelen met methoden die voor ruimtebepalingen ontwikkeld zijn (zoals wij dat met onze indelingen doen, maar daarover later meer).

De Maya's hebben dus een alternatief met hun kalenders. Een alternatief dat de (universele) kringloop van het leven beschrijft, de invloed van de maan, de sterren en de planeten op de mens (en al het andere leven evenals de levende planeet waarop wij leven). Een alternatief dat ons mensen in harmonie met natuurlijke en kosmische cycli kan brengen, zodat we in evenwicht met de omgeving waarin we ons vertoeven, kunnen leven met respect voor andere mensen, dieren en de planeet. Dat is de boodschap die diep in de kalender verborgen zit. Wanneer je 'intuned' in het ritme van de Mayakalenders ontstaat het gevoel om dit te bewerkstelligen vrijwel automatisch.

Hieronder zien wij de wiskundige benadering van een cyclus, met een minimum en een maximum, waarbij het maximum bijvoorbeeld de zomer kan zijn, of het hoogste punt van de zon aan de hemel op 21 maart en 21 september, op de evenaar. Het minimum is dan respectievelijk de winter of het laagste punt van de zon onder de horizon.

Hier in het Westen (al zitten we in Nederland op het Oostelijke halfrond) meten wij tijd op een lineaire wijze met behulp van de Gregoriaanse kalender (naar Paus Gregorius de 13e (1572-1585) ). Dat gebeurt op een wijze die onnatuurlijk genoemd kan worden. De kalender die wij allen dagelijks gebruiken is een door een mannelijke priesterkaste, in opdracht van Julius Caesar verzonnen kalender (later door Paus Gregorius de 13e gecorrigeerd) waarbij meetkunde die ontwikkeld is voor het indelen van ruimte wordt toegepast op het indelen van tijd. En dat terwijl tijd waarschijnlijk (zeker voor de Maya's) iets veel grootsers is dan hoe wij westerlingen er naar kijken. Het enige belangrijke natuurlijke/kosmische in de Gregoriaanse kalender is dat ermee bijgehouden wordt dat de Aarde in een bepaald aantal dagen 1 maal rond de Zon draait. Een cirkel wordt bij ons in twaalven verdeeld, binnen de tijdrekening. De Aarde draait in twaalf onregelmatige maanden om de zon;

We kregen, terecht, een mail van Jeroen Barhorst. Het is grotendeels zijn informatie die dan ook uitgebreider te lezen is op onderstaande websites. Hij vroeg ons om de links te vermelden.

Dus voor een compleet verhaal, kunt u het beste de onderstaande links volgen.

deel 1:

http://www.dossierx.nl/index.php/content/view/211/28/

en de rest van het driedelige artikel:

http://www.dossierx.nl/index.php/content/view/227/28/

http://www.dossierx.nl/index.php/content/view/338/28/

Er zijn nog steeds veel mensen die de 13-Manenkalender foutief benoemen als 'Mayakalender' of het hebben over 'het gedachtegoed van de Maya's verspreiden', waardoor aardig wat verwarring is ontstaan. Er komen veel mails binnen met vragen hierover.

De Mayakalender die alle dagen van onze geschiedenis telt, eindigt op 21-12-2012.

De 13-Manenkalender daarentegen is een nieuwe dispensatie en bestaat pas sinds 1992.

Deze kalender bevat geen geschiedenis, maar laat de potenties zien van de synchrone orde van tijd, zoals wij ze dagelijks op aarde kunnen ervaren. Deze standaard/kalender is dus vooral voor deze tijd. De 13-Manenkalender heeft te maken met een levende profetie en er komt geregeld nieuwe informatie binnen, zoals vorige maan nog de Siriuscodes. We zitten in de tijd van de Apocalyps (openbaring), dus er zal nog veel aan het licht komen...

Okee, we zitten wel in de eindfase van onze geschiedenis (-3113 - 2012) maar hiermee ook in de overgang naar een nieuwe fase, die nog nooit eerder in de historie van onze planeet heeft plaatsgevonden. We zijn op weg naar Galactische Synchronisatie - gregoriaanse 26 juli 2013.

In Lak'ech,

liefs en een knuffel,

Marjon~205

NASA waarschuwt voor zonneactiviteit in 2012

Sunday, 18 March 2007

Gegevensanalyse van de zon door de NASA heeft aangetoond dat tijdens de zonneactiviteitspiek in 2012 de zonneactiviteit 30 tot 50 procent heviger is dan de vorige piek in de zonnecyclus. Er is een officiele waarschuwing gegeven voor dat jaar.

Op basis van de zonnevlekken is een model gemaakt van een zogenaamde golfstroom in de zon zelf. De snelheid van deze golfstroom bepaalt de activiteit van de zon die om de 11 jaar een hoogtepunt bereikt. Rond 2001 was het vorige zonnemaximum. Op dinsdag 3 november 2003 werd de zwaarste zonnevlam ooit gemeten, veroorzaakt door zonnevlek 486. Deze werd geclassificeerd als een X.28 zonnevlam. In 2001 werd een X.20 zonnevlam gemeten. De instabiliteit van de magnetische velden op de zon wordt veroorzaakt doordat de polen van de zon rond die periode omkeren.

Echter berekeningen tonen aan dat in 2012 de zonneactiviteit nog heviger zal zijn, zo'n 30 tot 50 procent dan het vorige maximum. Dit is gebaseerd op plasma-flow analyses in de zon. Waarom dit precies gebeurt, weet men niet.

De zonneactiviteit zal coronal-mass ejections veroorzaken. Deze uitbarstingen met geladen deeltjes kunnen satellieten uit laten vallen en ernstige scheuren in het aardmagnetisch veld veroorzaken, waardoor elektrische apparaten op aarde defect kunnen raken, radiostoringen op kunnen treden en het Noorderlicht te zien is. Daarnaast valt het precies samen met het steeds zwakker wordende magnetische veld van de Aarde die, volgens sommige wetenschappers, ook elk moment van polariteit kan veranderen. En het is juist het magnetisch veld van de Aarde die ons tegen de uitbarstingen op de zon beschermt, dit kan dus een ramp betekenen.

In mei 2012 staan de twee grootste planeten van het zonnestelsel, Jupiter en Saturnus precies lijnrecht tegenover elkaar ten opzichte van de zon. Sommige wetenschappers denken dat ook dit invloed kan hebben op het gedrag van de zon, door de getijdenkrachten die die enorme planeten veroorzaken.

Bron:

NASA

National Geographic Channel

De Mayakalenders en hun relatie met het magische jaar 2012

Om een goed en volledig beeld te krijgen gaan we in op verschillende aspecten van de kalenders en tijdscycli die de Maya's ons nagelaten hebben en bekijken we de zaken vanuit verschillende invalshoeken. Niet al deze aspecten lijken direct iets met 2012 te maken te hebben, maar zijn daarom niet minder belangrijk voor de beleving en de indeling van tijd die volgt uit de door de Maya's gebruikte kalenders/cycli.

De Tzolk'in is de Heilige kalender die door alle Maya's gebruikt wordt. De Tzolk'in bestaat uit het samenvoegen van twee belangrijke cycli van respectievelijk 20 en 13 'zonnezegels (de naar Goden vernoemde dagen) en tonen (de naar de Goden van de getallen vernoemde dagen)' samen 13 x 20 = 260 heilige combinaties (Kin) creërend. Als twee tandwielen (een van 20 en een van 13 tandjes) die tegen/in elkaar draaien.

Elke dag heeft (hoewel je beter van 'Kin' in plaats van 'dag' moet spreken) van de Tzolk'in zijn specifieke, 'Goddelijke lading' (karakter, energie, of hoe u het wilt noemen), veroorzaakt door de verschillende combinaties van 20 zonnezegels met 13 tonen. Volgens de Maya's wordt de kwaliteit van de dag zodoende bepaald door de goede en slechte eigenschappen van de verschillende Goden die de dagen 'dragen'. De Goden die de dagen dragen en zodoende het karakter van die dagen bepalen kunnen in drie groepen ingedeeld worden, waarvan er overigens 2 van belang zijn voor de Tzolk'in op zich.

Westerse kalenderwetenswaardigheden vs Mayakalenderwetenswaardigheden

een kleine wijzer op een horloge doet er twaalf uren over om een cirkel af te leggen. Dat is handig om tijd te mechaniseren. Zo wordt het 'tijd=geld' idee gecreëerd. Leuke wetenswaardigheid is dat het woord kalender van het Romeinse woord 'calends' komt en hetzelfde betekent als 'kasboek', in onze Nederlandse taal. Alsof tijd voor niets anders nuttig is dan bijhouden hoeveel geld er jaarlijks uitgegeven wordt…

Wat betreft het getal twaalf dat verweven is met onze Gregoriaanse tijdsrekening kennen wij ook bijvoorbeeld de twaalf sterrenbeelden. Oorspronkelijk werd met dertien sterrenbeelden in de dierenriem gewerkt; het sterrenbeeld 'slangendrager' is geschrapt om ook op het gebied van de indeling van de dierenriem in een bepaald aantal sterrenbeelden aan de mechanische indeling te kunnen voldoen. Voor de Maya's was het getal 13 (wat wij het ongeluksgetal noemen) het belangrijkste getal binnen de kalenderwetenschappen. Ook de getallen 20, 28, 52 en 360 zijn erg belangrijk.

aantal dagen te laten behouden gewoon een dag van februari af, wat voor de vreemde korte lengte van de maand heeft gezorgd.

Toen deze wijzigingen werden doorgevoerd spraken we nog van de Juliaanse kalender, die door Paus Gregorius de 13e werd omgedoopt tot de Gregoriaanse kalender, na een datumcorrectie in oktober 1582 van 10 dagen (een tijdsprong in de kalender). Nog steeds staat onze kalender dus onder de oude Romeinse invloeden. Zo is de maand maart naar de planeet Mars vernoemd. De dagen van de week komen in de Europese talen ook vaak van de oude Romeinse Goden (hemellichamen).

Verder begint elk jaar bij ons op een andere dag van de week evenals elke eerste dag van de maand onregelmatig op dan weer maandag, dan dinsdag etc valt. Dat is niet erg handig!

Dat een week zeven dagen duurt, komt waarschijnlijk van de vier fasen van de maan. De maan is het hemellichaam waar ons woord 'maand' vandaan komt. Elke fase van de maan (waardoor onderscheid gemaakt kan worden tussen een volle en een nieuwe maan etc.) duurt zeven dagen, waardoor een maand (de omlooptijd van de maan om de Aarde) bijna exact 28 dagen duurt (zoals dat bij de 13-manenkalender geval is) in plaats van de 29, 30, of 31 dagen die wij aan de diverse maanden toekennen. Het exacte gemiddelde van de drie cycli van de maan is 28 dagen.