Asmi-Ikben: Cursus in Wonderen

"Ongeloof is niet gebrek aan geloof, maar- geloof in niets."

Een Cursus in Wonderen vertelt ons dat `er niet zoiets als een ongelovige is'. Geloof is een facet van bewustzijn. Of we stellen geloof in angst óf we stellen geloof in liefde, geloof in de macht van de wereld of geloof in de macht van God.

Ons is voornamelijk geleerd dat het onze taak als verantwoordelijke volwassenen is om aktief te zijn, om mannelijk van aard te zijn - om die baan te krijgen, om ons leven in handen te nemen en de koe bij de horens te vatten. Ons is geleerd dat daarin onze kracht ligt. We denken dat we sterk zijn om wat we bereikt hebben in plaats van om wat we zijn. Zo zitten we gevangen in een kansloze affaire: we voelen ons machteloos totdat we iets bereikt hebben.

`De Cursus is soms verward met oppervlakkig New Age-positivisme', stelt dr. Kenneth Wapnick, die het oorspronkelijke manuscript van de Cursus persklaar hielp maken en aan het hoofd staat van een belangrijk Course-instituut. `

Maar de Cursus traint ons in feite om ons bewust te worden van al onze negatieve gedachten, om ons zo te helpen oog in oog te staan met alle "blokkades voor het bewustzijn van de aanwezigheid van liefde" die zich in onze geest bevinden.'

Een cursus in wonderen is een leerplan voor zelfstudie dat mensen naar een spirituele manier van leven leidt door hun contact te herstellen met wat de Cursus noemt de Heilige Geest of 'innerlijke leraar'. De Cursus maakt gebruik van zowel een verstandelijke als een ervaringsgerichte benadering binnen zijn `Tekstboek' van 650 pagina's, een 500 bladzijden tellend `Werkboek' bestaande uit 365 dagelijkse meditaties, en een `Handboek voor leraren' van 90 bladzijden. De Cursus werd in 1976 uitgegeven door de Foundation for Inner Peace, een stichting zonder winstoogmerk. Hij werd in steno opgetekend gedurende een periode van zeven jaar door dr. Helen Schucman, een onderzoekspsychologe aan de Columbia Universiteit, en vervolgens uitgetypt door haar chef dr. William Thetford, hoofd van de afdeling psychologie van het Medisch Centrum van dezelfde universiteit.

Je hoeft de idee van dit deel niet te geloven, niet te aanvaarden, laat staan toe te juichen. Gebruik de 365 lessen een jaar lang. Dit deel is belangrijk, omdat een ongetrainde geest niets tot stand kan brengen!

Het Handboek voor leraren geeft antwoord op de meeste gestelde vragen. Een van de problemen bij het lezen van de Cursus is dat hij totaal afwijkt van andersoortige denksystemen en in een cirkelvorm wordt weergegeven.

De Cursus in Wonderen is een begin, niet een einde. Maar ik verzeker je dat als je ermee begint, je niet wilt ophouden!

De studie van de Cursus vergt inzet en is niet altijd eenvoudig, het is onze ervaring dat contact met medestudenten heel behulpzaam kan zijn.

Als psychologische leermethodiek moedigt de Cursus de transformatie van het zelf aan door middel van de voortdurende beoefening van vergeving. Als spirituele training legt hij de nadruk op een totale ommekeer van de gewone waarneming, waarbij de acceptatie benadrukt wordt van de (al)geest als de enige realiteit en de materiële wereld wordt voorgesteld als een massa-illusie (vergelijkbaar met de boeddhistische en hindoeïstische begrippen samsara en maya, twee termen die de alledaagse wereld welke wij zien, aanduiden als een soort droom).

Zo stelt de Cursus dat de betekenis van de opstanding niet is dat Jezus Christus gestorven is om te boeten voor de zonden van de mensheid, maar eerder dat Jezus - als gevorderd wezen dat zich ten volle bewust was van de illusoire aard van de materiële wereld - noch heeft geleden noch aan het kruis is gestorven. Verder stelt de Cursus dat iedereen dezelfde potentie heeft om een dergelijke verlichte manier van waarnemen te bereiken.

-hechten op zijn troon. Het Ego is altijd bang voor vernietiging en kan in tijden van 'bedreiging' rare neigingen vertonen of in ontkenningen schieten.

De Schaduw zijn 'verboden' gevoelens en gedraging die voortkomen uit het donkere, verdrongen deel van onszelf: de persoonlijke schaduw. Iedereen heeft een schaduw, die zich in de jeugd begint te ontwikkelen als gevolg van het wegstoppen van negatieve gevoelens om een acceptabel ego op te bouwen. We ontmoeten onze schaduw als we een onverklaarbare hekel aan iemand hebben, overweldigd worden door gevoelens van jaloezie of schaamte. De schaduw bevat behalve negatieve emoties, ook nog niet ontwikkelde kanten van onszelf. Een onmoeting met je schaduw biedt kansen voor diepgaande groei. Deze ontmoeting geldt zelfs als een absolute voorwaarde voor een gezonde transpers. ontwikkeling.

De Animus/Anima. Alles bevat in tegengestelden. De vrouwelijke eigenschappen in een man zijn de anima, terwijl de mannelijke eigenschappen in een vrouw de animus zijn. Dit idee sluit aan bij de algemeen paganistische filosofie van het Zelf of Ziel, die zowel mannelijk als vrouwelijk is met de ideeën van reïncarnatie. In de leer van het animisme wordt aangenomen dat dingen, zelfs niet-levende, een ziel hebben. (Animus is Latijn voor ziel.) Het is een oud geloof dat wordt gebruikt om het verschil te verklaren tussen een ding dat leeft en een ding dat dood is. Het wordt ook gebruikt als verklaring voor de verschijningen van mensen in hallucinaties of dromen. De animus, geest, of energie bestaat onafhankelijk van het ding, of dat ding nu dood of levend is.

Het Zelf is eenvoudig het midden en het totaal van de volledige psyche. Het is het archetype dat alle andere archetypes bevat. Het is iets van een paradox en extreem moeilijk voor het bewuste ego om aan te nemen.

Jungiaanse Filosofie en begrippen:

De Grote Vijf zijn de Persona, het Ego, de Schaduw, de Anima/Animus (mannelijk en vrouwelijk deel in ons)en het Zelf. Elk heeft een specifieke rol of kwaliteit waardoor het te typeren valt als een functie.

De Persona is degene waarmee wij ons aan de buitenwereld voorstellen. Het is een masker. Het is niet iets slechts. In feite is het noodzakelijk om goed met anderen op te kunnen schieten. Voor het 'sociale' element.

Het ego is het midden van het bewustzijn. Het is de identiteit. Het is het 'IK'. Maar het is niet de totaliteit van de psyche. Hoe bewuster het Ego wordt/is, hoe meer het zich zal vastleggen/

De hoofdrolspelers waren de psychologen Helen Schucman en William (Bill) Thetford. Hun onderlinge samenwerking werd gekenmerkt door spanningen en ruzies; ook binnen het academisch milieu waarin ze verkeerden, deden zich constant onverkwikkelijke toestanden voor. Het keerpunt kwam in 1965, toen William tegenover Helen verzuchtte: "Er moet een andere manier zijn", waarop Helen - heel ongewoon voor haar - reageerde met de belofte "Ik zal je helpen om die te vinden".

Vanaf dat moment kreeg de mediamiek begaafde Helen, die zichzelf beschouwde als volstrekt atheïstisch, een opeenvolging van visioenen, waarin Jezus Christus een centrale rol speelde. Tegelijkertijd drong een inwendige stem (die van Christus) er bij haar op aan om een dictaat op te nemen: "Dit is een Cursus in Wonderen, alsjeblieft, maak aantekeningen". In paniek - ze dacht dat ze gek aan het worden was - belde ze Bill die haar adviseerde om gevolg te geven aan dit verzoek onder het motto "Als het onzin is wat je doorkrijgt, kunnen we het altijd nog weggooien".

Het gevolg was dat Helen zeven jaar lang in steno dictaten heeft opgenomen. Die las ze dan op kantoor aan Bill voor, die ze uittypte. Na de voltooiing van het oorspronkelijke manuscript in 1972 werden op al even miraculeuze wijze anderen betrokken bij het persklaar maken van de teksten. In 1976 verscheen de eerste druk in een oplage van vijfduizend stuks. Inmiddels, anno 1999, zijn er van de Engelstalige editie (inmiddels 36 keer herdrukt) 1,3 miljoen exemplaren verkocht, en is Acim één van de belangrijkste spirituele ‘hits’ ter wereld.

Het mooie van de cursus is, dat de lezer er direct praktisch mee aan de slag kan. Voor iedere dag van het jaar bevat het Werkboek een les (een ‘indoctrinatie’, zeggen tegenstanders) die onze kijk op God, onszelf, en de wereld om ons heen langzamerhand moet transformeren tot een alles overstijgende Visie.